کافور

کافور
شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس ۷۶-۲۲-۲ Y, ۴۶۴-۴۹-۳ (R) Y, ۴۶۴-۴۸-۲ (S) Y
پاب‌کم ۲۵۳۷, ۹۵۴۳۱۸۷ (R), ۱۰۰۵۰ (S)
کم‌اسپایدر ۲۴۴۱ Y, ۷۸۲۲۱۶۰ (R) Y, ۹۶۵۵ (S) Y
UNII 5TJD82A1ET Y
شمارهٔ ئی‌سی 200-945-0
شمارهٔ یواِن 2717
دراگ‌بانک DB01744
KEGG D00098 Y
MeSH Camphor
ChEBI CHEBI:36773 Y
ChEMBL CHEMBL۱۵۷۶۸ Y
IUPHAR ligand 2422
شمارهٔ آرتی‌ئی‌سی‌اس EX1225000
کد اِی‌تی‌سی C01EB02
1907611
83275
3DMet B04729
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
Image 2
خصوصیات
فرمول مولکولی C۱۰H۱۶O۱
جرم مولی ۱۵۲٫۲۳ g mol−1
شکل ظاهری White translucent crystals
چگالی 0.990 g cm−3
دمای ذوب ۱۷۵ تا ۱۷۷ درجه سلسیوس (۳۴۷ تا ۳۵۱ درجه فارنهایت; ۴۴۸ تا ۴۵۰ کلوین)
دمای جوش
‎204 °C, 477 K, 399 °F
انحلال‌پذیری در آب 1.2 g dm−3
انحلال‌پذیری در acetone ~2500 g dm−3
انحلال‌پذیری در acetic acid ~2000 g dm−3
انحلال‌پذیری در diethyl ether ~2000 g dm−3
انحلال‌پذیری در chloroform ~1000 g dm−3
انحلال‌پذیری در ethanol ~1000 g dm−3
log P 2.089
فشار بخار 4 mmHg (at 70 °C)
Chiral rotation D +44.1°
خطرات
طبقه‌بندی ئی‌یو F Xn
کدهای ایمنی R۱۱ R۲۲ R36/37/38
شماره‌های نگهداری S۱۶ S26
لوزی آتش
Special hazards (white): no code
نقطه اشتعال 64 °C
محدودیت‌های انفجار ۳٫۵٪
ترکیبات مرتبط
مرتبط با کتون فنکون، توژون
ترکیبات مرتبط کامفن، پینن، برنئول، برنئول، Camphorsulfonic acid
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references
درخت کافور.

کافور ماده‌ای مومی، سفید و یا شفاف و جامد با فرمول C۱۰H۱۶O که دارای بوی بسیار قوی می‌باشد. کافور صمغ درختی بنام Camphor laurel می‌باشد. این درخت همیشه سبز در آسیا و به خصوص در جزیره برنئو و فرمز وجود دارد. درخت کافور تا ۲۵–۳۰ متر رشد می‌کند و ماده کافور در اکثر نقاط آن یافت می‌شود. کافور درختی است همیشه سبز و از شاخه و برگ بسیار برخوردار است دارای گلهایی به رنگ سفید می‌باشد و میوه‌ای قرمز رنگ بسیار شبیه به میوه دارچین دارد.

ریشه‌شناسی

کلمهٔ کافور کلمه‌ای مالایی است؛ و در مالزی به کافور، کاپور باروس می‌گویند که معنای گچ باروس می‌دهد. باروس نام بندری در سوماترا اندونزی می‌باشد که در آنجا کافور تجارت می‌شده‌است.

کاربردها

از کافور امروزه به عنوان نرم‌کننده نیترات سلولز، دافع حشرات، و مومیایی وهمچنین در آتش بازی و داروسازی نیز استفاده می‌شود. در زنجیره غذایی مردم آسیا به عنوان چاشنی در شیرینی استفاده می‌شود. در باور مردم عامیانه مار و سایر خزندگان از بوی کافور می‌ترسند.

ابن سینا معتقد بود اگر آن با صندل و گلاب مخلوط کنند و ببویند شهوت جنسی را قطع می‌کند و اگر آن را بنوشند این اثر بیشتر می‌شود.

احمد بن عبد الرحمن بن مندویه، پزشک قرن چهارم هجری رساله‌ای دربارهٔ کافور و خواص درمانی آن نوشته است که متن عربی این رساله همراه با ترجمه فارسی ان در سال ۱۳۹۲ چاپ و منتشر شده است.

در قرن ۱۸ از آن برای درمان هیجان زدگی استفاده می‌شد در گفتمان عامیانه ایران این تصور وجود دارد که از کافور بعنوان کاهش دهنده تمایلات جنسی در سربازخانه‌ها و پادگان‌ها استفاده می‌شود. در حالیکه تحقیقات انجام شده نشان می‌دهد که مصرف کافور در بالاترین دوز ممکن، می‌تواند حتی باعث افزایش فعالیت جنسی گردد.

سم‌شناسی

کافور ماده‌ای سمی است. اثرات سمی کافور بعد از مصرف ۲ گرم ظاهر می‌شود و مقدار کشنده آن در بزرگسالان ۴ گرم و در کودکان ۱ گرم است. اثرات سمی این ماده عبارتست از: ناراحتی معده، ایجاد گاز معده و قولنج، تهوع و اسهال و استفراغ، اضطراب، هیجان‌زدگی، هذیان گویی، تشنجات صرع‌مانند و انقباض قلب.

تبلیغات