ایل عمارلو

عمارلو نام یکی از ایل های بزرگ کرد کرمانج ( زیرشاخه ی مهم ایل زعفرانلو) و قوم های باستانی خاورمیانه است. مردم این ایل به زبان کردی کرمانجی و تعدادی هم به گویش دیلمی سخن مى گويند. سرزمین اصلی و نخستین ایشان کردستان شمالی ( کردستان ترکیه فعلی ) میباشد. زمان صفویه به همراه دیگر ایلات از کردستان به خراسان هجرت کردند . گفته می شود که، نادرشاه، در سال ۱۱۴۵، این قوم را، از قوچان به گیلان، کوچاند؛ تا، جلوی تاخت و تاز و تجاوز روسها دراین منطقه گرفته شود. و پس از ورود نام خود را بر روی مناطقی از شهرستان رودبار نهادند که هنوز هم اسم عمارلو نام یک بخش ( با دهستان هایی چون جیرنده - خورگام - و...) در شهرستان رودبار میباشد و بارز ترین نوادگان خان های این ایل از همین مناطق هستند .

درواقع این ایل دوسری هجرت داشته :

1 - کردستان (وان) به خراسان (قوچان-نیشابور)

2- خراسان به گیلان (رودبار)

عمارلو یک تعبیر دیگری که در کتاب کرد و کردستان که نویسنده آن شیخ مردوخ کردستانی می باشد  در توضیح عمارلو چنین توضیح می دهند که ایل عمارلو در اصل عمرلو بوده است که پس از تغییر مذهب در زمان صفویه از تسنن به تشیع به عمارلو تغییر نام می دهند.

مناطق پراکنش عمارلو

نشیمن گاه ایشان پس از دوسری هجرت، تدریجا، میان سه استان هم سایه،گیلان، قزوین، و زنجان تقسیم شده است؛ اما، منطقه سکونت ایشان، در این سه استان، هم چون آن منطقه عمارلو خوانده می شود. ایشان در استان خراسان هم نیز سکونت دارند. کرانه مدیترانه ( کردستان)، نشیمن گاه نخستین و اصلی ایشان است.

زبان های رایج ایل

هر چند زبان اصلی ایل عمارلو کردی کرمانجی شناخته می شود؛ اما، کاربرد زبان های دیگری نیز میان ایشان گسترش یافته است.

  • کرمانجی (در گیلان، قزوین، زنجان، و خراسان)
  • دیلمی (در گیلان و قزوین)
  • ترکی (در قزوین، و زنجان)
  • فارسی (در گیلان، قزوین، زنجان و خراسان)

تلفظ‌های دیگر این نام

نام رایج این قوم در نوشتار عمارلو و در گفتار امارلو می باشد. این قوم به نام های هم آوای دیگری نیز خوانده می شود:

  • آمارلو (در گیلان، قزوین، زنجان و خراسان)
  • عمرلو (در گیلان و قزوین)
  • آماردلو (در گیلان)
  • انبارلو (در گیلان، قزوین و زنجان)
  • امبارلو (در گیلان)
  • آمبارلو (در گیلان)
  • عماری (در زنجان)
  • ئامار (در خراسان)
  • ئاماران (در خراسان)

پانویس

  1. جلد دوم حرکت تاریخی کرد به خراسان

منبع

  • دارالمرز گیلان - نویسنده ال.جی.رابینو
<>
تبلیغات